Μπερδεμένοι στα αχαρτογράφητα νερά του νέου
τηλεοπτικού τοπίου το οποίο τώρα διαμορφώνεται, χαμένοι στη μετάφραση των
τεχνικών παραμέτρων και καθοδηγούμενοι συχνά από την αμφισημία ή την αμφιθυμία
του θυμικού που διεγείρεται από κάθε έννοια τέλους, παρακολουθούμε τον τοκετό
της τηλεοπτικής μεταπολίτευσης…
Αν κάποιος έλεγε πριν από δύο χρόνια ότι το πανίσχυρο κατεστημένο, που γιγαντώθη-κε αποκλειστικά με δημόσιο χρήμα και δομήθηκε με όρους «Κολομβίας των Βαλκανί-ων», θα υποχρεώνονταν όχι μόνον να πληρώσει αλλά και να ακολουθήσει κανόνες τους οποίους για πρώτη φορά έθεσε η πολιτική εξουσία και όχι το ίδιο, θα αντιμετωπίζον-ταν πιθανότατα σαν εξωγήινος και θα καίγονταν στην πυρά του αδυσώπητου λόμπι που κατασπαράζει τη χώρα εδώ και δεκαετίες…
