Από τον Ιωάννη Λυμπέρη κάτοχο της ευρεσιτεχνίας
Οι σεισμοί των τελευταίων δεκαετιών σε όλο τον κόσμο, καθώς και
οι πρόσφατοι σεισμοί στη Ελλάδα, έχουν θέσει σε πρώτη προτεραιότητα το μείζον
κοινωνικό και οικονομικό θέμα της σεισμικής συμπεριφοράς και της γενικότερης
αντισεισμικής προστασίας των κατασκευών έναντι των σεισμών.
Λόγω της αναγκαιότητας του περιορισμού των επιπτώσεων του σεισμού έχουν αναπτυχθεί διάφορες μέθοδοι βελτιστοποίησης της απόκρισης των κατασκευών προς τις σεισμικές κινήσεις.
Ένα σημαντικό τμήμα των εξελίξεων για την αντισεισμική ενίσχυση των κατασκευών, αντιτίθεται με τις σύγχρονες αρχιτεκτονικές ανάγκες, οι οποίες απαιτούν όσο το δυνατό ελεύθερες κατόψεις (μη συμμετρική κατασκευή Ο/Σ) και μείωση των φερόντων στοιχείων του κτιρίου.
Επίσης, οι αρχιτεκτονικές ανάγκες διαφοροποιούν καθ’ ύψος την επιφάνειας
κάλυψης (κάτοψης) του κτιρίου.
