Αυτές οι
σκέψεις ήταν άκρως χαρακτηριστικές των λανθανουσών πνευματικών λειτουργιών των
εξημερωμένων ανθρωπιδών της Γης εκείνη την πρωτόγονη εποχή. Τα ακατέργαστα
ηχητικά σήματα που παράγονταν απ΄ τους λαρυγγι-κούς μυς συγκροτούσαν λεκτικές
μονάδες οι οποίες προγραμμάτιζαν κάθε εγκε-φαλική λειτουργία στο πλαίσιο που
παρείχαν οι κατά τόπους γραμματικές δομές οι οποίες αφελώς μετονομάζονταν
λογική ή κοινή λογική.
Κάτω απ΄ αυτή τη -χαρακτηριστική στους ανθρωπίδες- σύγχυση των σημάτων
με τις πηγές και των χαρτών με τις περιοχές, ένα μεγάλο μέρος του νευρικού
συστήματος των ανθρωπιδών ήταν γεννετικά διαμορφωμένο όπως εκείνο του στενά
συγγενικού νευρικού συστήματος του χιμπαντζή και του λιγότερο στενά συγγενικού
νευρικού συστήματος της αγελάδας και επομένως λειτουργούσε αυ-τόματα.
Καθώς «η συμπεριφορά των ανθρωπιδών μεταβάλλεται μόνο λόγω της
επίδρα-σης των νέων τεχνολογιών» (ο πρώτος νόμος του Γκιλχούλεϊ), η πρωτόγονη
«Βιομηχανική επανάσταση», που ήδη άρχιζε, είχε προκαλέσει επαρκές σοκ και
σύγχυση προκειμένου να απελευθερώσει έστω και λίγα μυαλά από την μηχα-νική επανάληψη
των εντυπωμένων κυκλωμάτων (το σοκ και η σύγχυση είναι οι μόνες τεχνικές που
χαλαρώνουν να εντυπωμένα μοτίβα στα ανθρωπιδή : ο δεύ-τερος νόμος του Γκιλχούλεϊ)
και μια συγκεκριμένη θεωρητική διάσταση εισχώ-ρησε στο γενετικό υλικό, οδηγώντας
μέσα σε διάστημα μικρότερο των εβδομήντα ετών στις μεταλλάξεις που εμπλέκονται
στον αποικισμό του διαστήματος και την παράταση της ζωής.
Πρέπει να επαναλάβουμε ότι, ανάμεσα στα εξημερωμένα πρωτεύοντα
θηλαστι-κά του πλανήτη Γη εκείνης της εποχής, αυτό που τόσο εύηχα αποκαλούνταν
«η Υπέρτατη Αρετή του να μην χώνεις την μύτη σου στις υποθέσεις της εξουσίας»
συνέχιζε να θεωρείται παγκοσμίως το επίκεντρο και ο θεμέλιος λίθος αυτού που
στις τάξεις τους ήταν γνωστό ως «ζωή σύμφωνα με το θεϊκό σχέδιο, όπως μας
αποκαλύπτεται στην εκκλησία τις Κυριακές».
Βασικά επιστημολογικά και οντολογικά ερωτήματα δεν έκαναν την
εμφάνισή τους ποτέ στην «πολιτισμένη κοινωνία», δηλαδή στις τάξεις εκείνων που
περιγ-ράφονταν από την Γαλαξιακή Νοημοσύνη ως «τόσο αντικειμενικά χαμένοι στην
ηλιθιότητά τους, ώστε να είναι υποκειμενικά πεπεισμένοι για την υπεροχή τους
απέναντι στους άλλους άγριους και εξημερωμένους πιθήκους».
Αυτή η τραγική και παράλογη κατάσταση, η οποία δεν απαντάται σε
κανέναν άλλον πλανήτη, όσο υποανάπτυκτος και αν είναι, σε ολόκληρο το σύμπαν,
οφει-λόταν απόλυτα στο γεγονός ότι στο νευρικό τους σύστημα ήταν εντυπωμένα αυτά
που στην Διαγαλαξιακή Εγκυκλοπαίδεια της Ψυχολογίας των Πρωτευόν-των Θηλαστικών
περιγράφονται ως «χημικά θεμελιωμένα τόξα αντανακλαστι-κών που περιορίζουν την
αντίληψη των πρωτευόντων θηλαστικών σε «πραγμα-τικότητες» που ήταν τυχαία
παρούσες σε ευάλωτες στιγμές», πράγμα που σημαί-νει ότι στις περισσότερες
περιπτώσεις, μόνο αυτό που προκαλούσε έκκριση αδρε-ναλίνης γινόταν αντιληπτό ως
ορατό ή απτό απ΄ τους πρωτόγονους εγκεφάλους τους.
Η επιστήμη τους είχε ήδη αποκαλύψει, φυσικά, ότι το 99,99% του
υλικού σύμ-παντος παρέμενε αθέατο από τις αισθήσεις τους, όμως αυτό δεν τους
αρκούσε ώστε να εξάγουν το συμπέρασμα ότι ένα αντίστοιχο ποσοστό των νοητικών
και πνευματικών συμπάντων παρέμενε έξω από την σφαίρα της αντίληψής τους, ενόσω
αυτά συνέχιζαν μηχανικά ως γνήσια θηλαστικά να ασχολούνται με την επιβίωση, την
αναπαραγωγή και το μεγάλωμα των κουταβιών τους.
Κι όλοι
αυτοί οι θεατρίνοι,
όπως σου είχα πει, ήτανε Πνεύματα που διαλύθηκαν
στον αέρα, ‘γίναν αέρας διάφανος. Και ακριβώς
όπως το αέρινο υλικό αυτού του πράγματος, έτσι και οι πύργοι
που αγγίζουνε τα σύννεφα, τα υπέροχα παλάτια,
οι άχραντοι ναοί, κι αυτή η ίδια η τεράστια σφαίρα
και όσα είναι πάνω της, ναι, όλα θα διαλυθούν.
Ουίλιαμ Σαίξπηρ, Η Τρικυμιά
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου