
Πριν από λίγες
μέρες είδαμε τις εικόνες μιας πορείας Πακιστανών στην Σκάλα Λακωνίας, οι οποίοι
σύμφωνα με δημοσιεύματα και με τα αιτήματα που εκφράστηκαν και μεταδόθηκαν από
τα μέσα, διαμαρτύρονταν για τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης, για την άσκηση βίας
απέναντί τους και τις συνθήκες εργασιακής εκμετάλλευσης κάτω από τις οποίες
δουλεύουν στην περιοχή.
Φυσικά, επειδή ξέρουμε ότι “λαός ενωμένος ποτέ νικημένος”, βλέπουμε σε κάθε περίσταση ότι όποτε υπάρχει ανάγκη, όλοι αυτοί μαζεύονται ενωμένοι και κάνουν πορείες και διαδηλώσεις ή προσευχές, σε πλήρη σύμπνοια και με μια υποδειγματική οργάνωση. Φυσικά, τους συμπαρίστανται και πολλοί συμπατριώτες μας -θεωρητικά- οι οποίοι πάντοτε προτιμούν να προωθούν και να υποστηρίζουν τους αγώνες των ξένων, σε πλήρη αντίθεση με την παντελή αδιαφορία τους για τα δίκαια και τα συμφέροντα των Ελλήνων. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.
Φυσικά, επειδή ξέρουμε ότι “λαός ενωμένος ποτέ νικημένος”, βλέπουμε σε κάθε περίσταση ότι όποτε υπάρχει ανάγκη, όλοι αυτοί μαζεύονται ενωμένοι και κάνουν πορείες και διαδηλώσεις ή προσευχές, σε πλήρη σύμπνοια και με μια υποδειγματική οργάνωση. Φυσικά, τους συμπαρίστανται και πολλοί συμπατριώτες μας -θεωρητικά- οι οποίοι πάντοτε προτιμούν να προωθούν και να υποστηρίζουν τους αγώνες των ξένων, σε πλήρη αντίθεση με την παντελή αδιαφορία τους για τα δίκαια και τα συμφέροντα των Ελλήνων. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.


















